Hudutta 23 Nisan

Digor, kendi adıyla anılan çayın açtığı bir vadi içinde küçük bir ilçedir. Yıl 1979, Kars’a uzaklığı araçla yazın 1,5 saat, kışın yol açıksa 2.5 saat kadar sürüyor. Bir de hududa paralel bir yol daha var ancak oldukça bozuk. Subatan’da bulunan hudut taburuna gidiyor. O da yazın araçla 2.5 saat sürüyor. Oradan da Kars’a 30 dakika sürüyor. Kışın ise yol kapanıyor. Digor vadi içinde olduğundan iklim yumuşak ancak çevresinde kışın iklim çok sert. Zaten karlar geç eriyor ve eridiği zaman da Digor çayı ve Arpaçay Nehrine akan dereler taştığından araçla intikal hemen hemen imkansız.

Digor ilçesinde hudut bölüğü var ve bu bölüğün beş karakolu bulunmaktadır. En yakın karayolu araçla bir saat en uzak karakolu ise 2,5 saattir. Bölük merkezi ve her karakolda fırın, mutfak işletmekte ve et ihtiyacı karakollarda bulunan canlı koyunlarla sağlanmaktadır. Elektrik olmadığı için her karakolda iki adet pancar motorun çalıştırdığı jeneratörler bulunmaktadır. Jeneratörler günde dört saat çalıştırılmaktadır. Buzdolabı olmadığı için kesilen hayvanların etleri kavrularak saklanmakta ve kavurma olarak yemeklere katılmaktadır. Digor ilçesinde de jeneratör bulunmaktadır. Henüz elektrik gelmemiştir. Bölük merkezi hariç karakolların su ihtiyacı karakollarda bulunan sakalar tarafından Arpaçay Nehri kenarındaki pınarlardan sağlanmaktadır. Bunun için her karakolda katırlar bulunmaktadır. Ayrıca hem bölük merkezi hem de karakollarda çoban, aşçı, fırıncı bulunmaktadır. Yine karakollarda devriye için ikişer at vardır. Aynı şekilde bölük merkezinde on civarında at, bir o kadar katır, 300 kadar koyun ve 15 civarında da köpek bulunmaktadır.

Kuru erzak, yakacak kömür yıllık olarak bölük merkezi ve karakollarda depolanmaktadır. Sebze ve meyve ise yazın haftada iki defa kışın ise yolun durumuna göre 15 günde bir (yol kapalıysa bazen ayda bir) tabur merkezine gidilerek alınmakta, aynı gün veya bir gün sonra karakollara dağıtılmaktadır. Bu dağıtım için kışın katırların çektiği kızaklar, baharda dereler taştığı için atlar ve katırlar, yazın ise araçlarla dağıtılmaktadır. Tatlı bölük merkezinde yapılıp dağıtılmaktadır. Bölük merkezinde ruslardan kalan binalar bulunmaktadır. Ayrıca sonradan yapılmış iki odalı altı adet lojman bulunmaktadır.

Digor ilçesinde 1979 yılındaki 23 Nisan kutlamasını anlatmadan önce sizler o yıllardaki hudut bölüğü ve ilçe hakkında çok kısa bir bilgi vermek istedim. Aslında Digor ilçesi, orada yaşayan halk (Digor’un 42 köyü ve köyde yaşayanlar), Arpaçay vadisi, Digor çayı ve etrafının güzelliğini sayfalarca yazsam bitiremem. Şimdi dönüp Digor’da hudut bölük komutanlığı yaptığım 1978-1980 yıllarına bakıyorum da hem Digor’da yaşayanlardan hem de hudut bölük komutanlığından çok şey öğrenmişim ve öğrendiklerim beynime kazınmış.

Hudut Bölüğüne 1978 sonlarında asteğmen olarak Vasiliyava Vasili diye Rum asıllı bir vatandaşımız geldi. Hafif kilolu ve çok cana yakın, Selanik’te ilahiyat eğitimi almış bu asteğmen piyade okulundaki eğitimi müteakip hudut bölüğüne tayini çıkmıştı. 15 günlük bir oryantasyondan sonra Vasili’yi Güven hudut takımına karakoluna görevlendirdim. Çok da iyi karakol komutanlığı yaptı. 3 aylık karakol komutanlığı görevinden sonra onu bölük merkezine aldım.

23 Nisan 1979 da ilçenin meydanında okullar, halk, mülki ve askeri erkanla birlikte 23 Nisan’ı kutlayacağız. 22 Nisan akşamı çok ağır hastalandım, doktorda yok. Sıhhiye astsubayım Tabur merkezindeki doktorun telefonla muayenesi sonucunda gerekli ilaçları verdi. Yollar kapalı. Kars’a ve Tabur merkezine ulaşma imkanı da yoktu.

Garnizonda benden sonra en kıdemli asker Asteğmen. Vasili idi ve törende garnizon komutanı olarak o bulunacaktı. Çok heyecanlıydı. Çok da güzel bir konuşma yazmıştı. Kaymakam ve Belediye Başkanı ile birlikte töreni kabul etmiş ve herkesi heyecanlandıran bir konuşma yapmıştı. Tören bitip bana tekmil vermek üzere lojmana yanıma geldiğinde gözlerinden ne kadar gururlandığı anlaşılıyordu. Hiç unutmadığım ve ölünceye kadar da unutamayacağım bir 23 Nisan geçirmiştim.

23 NİSAN’IN 101. YILI TÜRK MİLLETİNE KUTLU OLSUN.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar İsmail Hakkı Pekin - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Anayurt Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Anayurt Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler Anayurt Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Anayurt Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.

01

Mehmet TANRIKUT - Komutanım,

Türk toplumu nezdinde maalesef Generallerimiz, Ordu ve Kuvvet Komutanlarımız hakkında çatık kaşlı, asık yüzlü, sert bakışlı, yanına yaklaşılmaz, halkına tepeden bakan şeklinde ve pek de olumlu sayılmıyacak bir önyargı var.

Fakat onları tanımaya başladığınızda bunun yersiz ve gereksiz bir kuruntu olduğunu, hattâ böyle düşünmekle onlara ne kadar haksızlık yaptığımızı düşünmeye başlıyorum.

Sonuçta onlar da bu toplumun üyesi ve hepimiz gibi onlar da insan.

Konuk olduğunuz programları kaçırmamağa, Ülkemiz açısından hayâtî önem taşıyan güvenlik ve istihbarat konularına dair kıymetli görüş ve düşüncelerinizden istifade etmeğe çalışıyorum.

40 yıl öncesine ait bu güzel anı ve engin bilgi ve deneyimlerinizi bizlerle paylaştığınız için çok teşekkür ederim.

Saygı ve iyi dilek.

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 23 Nisan 00:00